Bezield Verband Utrecht

Een stimulerende website voor bezielde geloofsgemeenschappen

Doorzoek BVU

Kardinaal Eijk nam op 22 mei het eerste exemplaar in ontvangst van het pas verschenen boek ‘Paus Franciscus. Leven en denken van Jorge Bergoglio’

Maar misschien is hij ook net als wij verrast om in deze geautoriseerde biografie de volgende citaten van de paus te lezen.
 

 “….volgens godsdienstsociologen de invloed van een parochiekerk merkbaar is in een straal van zeshonderd meter. In Buenos Aires is de afstand tussen de ene en de andere parochiekerk ongeveer tweeduizend meter. Daarom heb ik priesters voorgesteld een garage te huren, een bereidwillige leek te zoeken en hem de taak te geven om daar een beetje bij de mensen te zijn, catechese te geven en zelfs de communie te brengen aan de zieken of aan anderen die deze willen ontvangen. Een pastoor zei me, als hij dat zou doen, de gelovigen niet meer naar de mis zouden gaan. “Wat is dat nu!” riep ik toen. “gaan er nu dan zoveel naar de mis?”. ”Nee”, was zijn antwoord
 

Op de vraag of de kerk haar werk goed doet antwoordt de paus (interview uit 2010):
 

 “Een wijze priester zei me eens dat we in een situatie verkeren die precies omgekeerd is aan die van de parabel van de goede herder. Ook al had hij negenennegentig schapen in de schaapskooi, toch ging hij op zoek naar dat ene wat verdwaald was. Nu hebben we er eentje in de schaapskooi en de andere negenennegentig gaan we niet zoeken. De kerk staat voor een fundamentele keuze om naar de mensen op zoek te gaan.”

Zou het kunnen zijn dat kardinaal Eijk deze citaten ook heeft gelezen en zich heeft gerealiseerd dat deze diametraal staan op het huidige bisschoppelijke beleid van grootschalige fusieprocessen met kerksluitingen en het daarmee gepaard gaande opheffen van geloofsgemeenschappen?

Nieuwsbrief Bezield Verband Utrecht met citaten paus Franciscus

Laatste fase parochiefusies en opheffen geloofsgemeenschappen ingezet?


“Als je kerken, die door onze ouders en voorouders met bloed, zweet en tranen zijn opgebouwd, gaat sluiten omwille van een eucharistisch centrum, dan haal je het hart uit een dorp c.q. een geloofsgemeenschap weg”, Nolly Holterman in een reactie op het professorenmanifest


De laatste twee weken bereiken ons steeds meer verontwaardigde en verontruste berichten over het per decreet aan de eredienst onttrekken van kerkgebouwen.
Het lijkt erop of met versnelde spoed door de bisschoppen de laatste en definitieve fase van het fusieproces is ingezet. En wel in een onverwacht hoog tempo in vergelijking met het zorgvuldig geplande en stapsgewijze proces tot nu toe. Het lijkt er op alsof de bisschoppen de massale verontwaardiging als gevolg van die maatregelen op de koop toe nemen.


Interessant in dit verband is wellicht het bericht dat kardinaal Eijk op 22 mei in het aartsbisschoppelijk paleis aan de Maliebaan het eerste exemplaar in ontvangst heeft genomen van het pas verschenen boek ‘Paus Franciscus. Leven en denken van Jorge Bergoglio’. Hij noemde het een goede zaak dat er nu een boek verschijnt over het leven van paus Franciscus in de Nederlandse taal.
Maar misschien is hij ook net als wij verrast om in deze geautoriseerde biografie de volgende citaten van de paus te lezen.


“Een poosje geleden zei ik tegen een Italiaanse journalist dat volgens godsdienstsociologen de invloed van een parochiekerk merkbaar is in een straal van zeshonderd meter. In Buenos Aires is de afstand tussen de ene en de andere parochiekerk ongeveer tweeduizend meter. Daarom heb ik priesters voorgesteld een garage te huren, een bereidwillige leek te zoeken en hem de taak te geven om daar een beetje bij de mensen te zijn, catechese te geven en zelfs de communie te brengen aan de zieken of aan anderen die deze willen ontvangen. Een pastoor zei me, als hij dat zou doen, de gelovigen niet meer naar de mis zouden gaan. “Wat is dat nu!” riep ik toen. “gaan er nu dan zoveel naar de mis?”. ”Nee”, was zijn antwoord.
Er op uit gaan om mensen te zoeken, betekent een beetje wegtrekken uit onszelf, uit de afgesloten ruimte van onze eigen opvattingen als die ons in de weg staan en de horizon afsluiten die God is. Het betekent een luisterende houding aannemen. Priesters weten wat hun te doen staat
.”


Op de vraag of de kerk haar werk goed doet antwoordt de paus (interview uit 2010):


 “Een wijze priester zei me eens dat we in een situatie verkeren die precies omgekeerd is aan die van de parabel van de goede herder. Ook al had hij negenennegentig schapen in de schaapskooi, toch ging hij op zoek naar dat ene wat verdwaald was. Nu hebben we er
eentje in de schaapskooi en de andere negenennegentig gaan we niet zoeken. De kerk staat voor een fundamentele keuze om naar de mensen op zoek te gaan.”


En:


“Met een kerk die zich beperkt tot beheersmatig werk in de parochie die opgesloten leeft in haar eigen gemeenschap, gebeurt hetzelfde als met een persoon die afgesloten is van de buiten wereld: ze kwijnt lichamelijk en geestelijk weg. Of ze wordt aangetast, zoals een afgesloten ruimte waar schimmel en vocht zich verspreiden. Met een kerk die zelfgenoegzaam is gebeurt hetzelfde als met een persoon die alleen met zichzelf bezig is: ze wordt paranoïde en autistisch. Als je de straat op gaat, kan het jou en ieder ander overkomen dat je een ongeluk krijgt. Maar ik heb duizend keer liever een verongelukte Kerk dan een zieke Kerk. Ik geloof dat een Kerk die zich beperkt tot haar beheersmatige administratieve taak en tot het hoeden van een kleine kudde, een Kerk is die op den duur ziek wordt. Een herder die zich opsluit is geen echte schaapsherder, maar een schaapscheerder die met de vachten bezig is in plaats van op zoek te gaan naar de verloren schapen.”


Kardinaal Eijk heeft ongetwijfeld deze citaten ook gelezen en moet zich gerealiseerd hebben dat deze diametraal staan op het huidige bisschoppelijke beleid van grootschalige fusieprocessen en het daarmee gepaard gaande massaal sluiten van kerken en het opheffen van geloofsgemeenschappen.


(Om het hele artikel te lezen, klik op www.bezieldverbandutrecht/nieuwsbrief31mei )

Tegen deze achtergrond geven we een korte samenvatting van de verschillende fasen van het fusieproces tot nu toe, zoals we die hebben kunnen reconstrueren uit de meer dan 1500 reacties op het Dringend Appèl van Bezield Verband Utrecht en het Professorenmanifest en de daaruit volgende kontakten.


Fase 1 Lokale parochiegemeenschappen worden verplicht opgenomen in grootschalige, door de bisschop ontworpen parochiefusies.
Met het ondertekenen door de lokale parochie van het fusiecontract
- worden alle eigendommen die in generaties zijn vergaard (bankrekeningen, fondsen, gebouwen, inrichtingen, kunstvoorwerpen, legaten) overgedragen aan de nieuwe parochie
- wordt alle zeggenschap overgedragen aan de door de bisschop benoemde pastoor en het nieuwe centrale parochiebestuur
- worden voorgangers weggetrokken uit de lokale gemeenschap en samengebracht in de top van de fusiepiramide
- wordt de lokale parochie juridisch en feitelijk opgeheven; parochianen worden overgeheveld naar de centrale fusieparochie met het eucharistisch centrum; de geloofsgemeenschap wordt gedegradeerd tot een “lokatie”, zonder eigen rechten


Als een lokale gemeenschap niet vrijwillig instemt, wordt de fusie per decreet opgelegd of wordt het parochiebestuur en/of de pastoor ontslagen en vervangen door bisschopsgetrouwe personen. Klik hier voor het tragische en onthutsende verhaal van de Antoniusparochie te Best: http://bezieldverbandutrecht.nl/index.php/red-de-vitale-gemeenschappen/bezielde-lokale-gemeenschappen        


Fase 2 Stroomlijning via richtlijnen
Na de samenvoeging zorgen strikte bisschoppelijke richtlijnen dat de lokale vieringen worden teruggedrongen of zelfs verboden. Vieringen die vaak in overeenstemming waren met de mogelijkheden van het 2e Vaticaans Concilie en het Nederlands Pastoraal Concilie. Verder wordt de inbreng van vrijwilligers, lekenvoorgangers en pastoraal werkers in de locaties systematisch beperkt. Over de bisschoppelijke richtlijnen blijkt geen enkele vorm van overleg mogelijk te zijn.


Fase 3 Dwangbeweging naar het eucharistisch centrum
Naast de richtlijnen worden stap voor stap maatregelen ingevoerd die er op gericht zijn de rol van het centrale bestuur van de fusieparochie en het eucharistisch centrum te versterken, ten koste van de “lokaties”.
- Centralisatie van parochiebladen samen met een verbod op lokale nieuwsbrieven; over het plaatsen van door locaties ingezonden informatie/artikelen wordt uiteindelijk beslist door de centrale redactie en daarmee de pastoor
- Centralisatie van de websites; eigen websites worden vervangen door een pagina in de centrale website waar men materiaal voor mag aanleveren, maar waarover centraal wordt beslist
- Emeriti pastoraal werkers wordt verboden zonder expliciete toestemming van de bisschop nog langer voor te gaan bij lokale geloofsgemeenschappen
- Emeriti priesters worden ontmoedigd om nog langer voor te gaan; er wordt steeds meer druk op ze uitgeoefend om ruimte te maken voor de jongere generatie (dit ondanks het schrijnend tekort aan priesters)
- Lokale kerkgebouwen moeten op slot bij vieringen in het eucharistisch centrum om gelovigen te dwingen naar het eucharistisch centrum te komen
- Alle activiteiten die “concurrerend” zijn voor het eucharistisch centrum worden ontmoedigd of verboden.


Fase 4 Kerksluitingen en opheffen van lokale geloofsgemeenschappen
Dat de volgende, afrondende fase in het fusieproces inmiddels is ingezet blijkt uit het toenemend aantal alarmerende reacties dat wij de laatste weken ontvangen: de aankondiging van kerksluitingen bij decreet, waartegen geen enkel beroep mogelijk is en waarbij de financiële gezondheid en de vitaliteit van de betreffende gemeenschap geen rol lijkt te spelen.


Hieronder enkele citaten uit de verontwaardigde e-mailreacties die we m.b.t. een parochie ontvingen n.a.v. het professorenmanifest.


"Op een vergadering van de 11 locaties is zonder enig vooroverleg besloten om als eerste stap 8 van de 11 kerken te sluiten en later nog twee, zodat er nog één kerk overblijft voor 20.000 parochianen. De strategie is terug naar de sacramentenkerk met uitsluitend priesters van voor het Vaticanum II en geen plaats voor de kerk van Gods volk onderweg".


"Immers ook in onze regio speelt al enkele jaren een zorgelijke ontwikkeling, welke achtereenvolgens heeft geresulteerd in een vrijwillig/gedwongen fusie per 1-1-2010, waarbij op initiatief van het bisdom onder allerlei voorwendsels een absolute meerwaarde werd toegezegd. Tot op heden is van deze meerwaarde weinig of niets gebleken, maar kregen wij recent het beleidsplan voorgeschoteld dat er niet om liegt, namelijk een zeer ingrijpende sanering met als klap op de vuurpijl sluiting van een aantal kerken waaronder de kerk in onze geloofsgemeenschap H. Martinus te Megchelen, onderdeel van de Verrijzenisparochie te Ulft.”


“Wij zijn erg blij met de acties die worden ondernomen om de plaatselijke geloofsgemeenschappen intact te houden. Parochies, waar onze voorouders alles voor over hebben gehad om deze van de grond te krijgen, worden in een klap weggevaagd. Iedereen zal begrijpen dat er iets moet gebeuren, maar om binnen enkele jaren ± 16 kerken in onze regio te sluiten is misdadig naar de gemeenschap en naar de individuele gelovige…
Hoe kan men verwachten dat gelovigen naar een kerkgebouw gaan om Eucharistie te vieren als er geen enkele binding is met zo’n “Eucharistisch centrum”…. "


“Onze pastorale eenheid wordt per 1 januari 2015 opgeheven en daarmee ook onze vier vitale en eeuwenoude parochies. Vitaal in financieel maar bovenal ook in participatie van parochianen en vrijwilligers. Ondanks dat we voldoende middelen hebben die o.a. door onze voorouders aan onze vier (monumentale kerkgebouwen) zijn nagelaten, worden we opgeheven. Het Bisdom wil gewoon onze parochies kwijt….”


"Het doet ons ook pijn dat door onze voorouders nagelaten middelen die bestemd waren om onze parochies in onze kleine dorpen door moeilijke tijden te helpen, nu losgeweekt gaan worden voor andere doeleinden…”


Dit laatste geldt ook voor fondsen, ingezameld voor onderhoud en restauratie van het eigen kerkgebouw en legaten, die door het tekenen van het fusiecontract al overgedragen waren aan de centrale fusieparochie, en die de financiële middelen nu voor andere doeleinden zal gaan gebruiken.


Wat gaan wij als Bezield Verband Utrecht en het Professorenmanifest doen?
Tegen de achtergrond van de hoopgevende uitspraken van de paus Franciscus is het van groot belang om met gezamenlijke inspanning het versnelde fusieproces te vertragen.
Wij gaan als Bezield Verband verder met het bundelen van krachten en ondersteunen van geloofsgemeenschappen die in de problemen zijn gekomen. Zo zijn wij samen met het Professorenmanifest bezig een landelijke bijeenkomst te organiseren begin september. U hoort hier binnenkort meer over.


Wij vragen elk van u om de situatie binnen uw eigen gemeenschappen te bespreken, de krachten met andere lokaties te bundelen, waar mogelijk breed protest aan te tekenen tegen opgelegde fusies en kerksluitingen, en u aan te sluiten bij onze initiatieven.
Klik daarvoor op: http://bezieldverbandutrecht.nl/index.php/een-dringend-appelen/of http://professorenmanifest.nl/index.php/steunbetuigingsformulier

Wilt u per e-mail op de hoogte gehouden worden ga dan naar de pagina nieuwsbrieven en geef u op.