Bezield Verband Utrecht

Een stimulerende website voor bezielde geloofsgemeenschappen

Doorzoek BVU

2e Professorenmanifest "Over het voortbestaan van lokale geloofsgemeenschappen in het aartsbisdom Utrecht"

“De verwoesting van een bisdom”?


In april 2013 hebben 80 hoogleraren, bestuurders en religieuzen hun Professorenmanifest uitgebracht. Daarin werd er bij de bisschoppen voor gepleit om als antwoord op het probleem van steeds minder priesters en gelovigen, in plaats van hun kerksluitings- en centralisatiebeleid, het behoud en de (re)vitalisering van lokale geloofsgemeenschappen tot uitgangspunt van hun beleid te maken. Zij hebben nu een tweede Professorenmanifest uitgebracht dat zich primair richt op het aartsbisdom Utrecht omdat daar de catastrofale gevolgen van het centralisatiebeleid onmiskenbaar duidelijk beginnen te worden.

Beleid en toekomstvisie van kardinaal Eijk

In een brief aan de parochies van 23 november 2014 motiveert kardinaal Eijk zijn beleid en schetst de door hem verwachte situatie over ruim 10 jaar: minder dan 20 parochies, elk met nog 1 parochiekerk.
In 2011 werd de fusie afgerond van 326 parochies in 48 fusieparochies. Inmiddels zijn ruim 30 fusiepastoors niet meer in functie, hun fusieparochies zijn toegevoegd aan die van de resterende pastoors. Dat betekent dat het einddoel van de kardinaal in dit opzicht nu al bijna is bereikt.

Consequenties van dit beleid

Elke parochie bestaat over 10 jaar uit 16 à 20 oorspronkelijke parochies, onder één pastoor, één parochiebestuur en één team van ca. 3 pastores; deze teams bestaan dan nog uit priester(s) en onbezoldigde diaken(s); er zijn geen bezoldigde diakens en pastoraal werkers meer in dienst, vrouwen zijn dan geheel uit het pastoraat verdwenen.
Per parochie blijft nog 1 kerkgebouw over (het eucharistisch centrum), meer dan 300 kerken zijn gesloten; vanwege het bisschoppelijk verbod op reguliere vieringen na aangekondigde kerksluitingen betekent dit tevens het einde van ruim 300 lokale geloofsgemeenschappen.

De bij bisschoppelijk decreet aangewezen eucharistische centra bevinden zich meestal in de steden en zijn vaak de grootste en duurste kerken in de parochies; bijna alle kerken in dorpen zullen dus gesloten zijn, wat een “religieuze ontvolking” van het platteland tot gevolg zal hebben omdat bij gedwongen sluitingen in de praktijk blijkt dat minder dan 10% van de gelovigen bereid is over te stappen naar het eucharistisch centrum.

Een team van gemiddeld 3 pastores zal de zorg krijgen over een verwacht aantal van bijna 40.000 geregistreerde katholieken per parochie, er wordt afscheid genomen van zo’n 50.000 vrijwilligers, waarvan ca. 20.000 koorleden, en meer dan 600 koren; nog maar een fractie van alle gelovigen zal nog ter kerke gaan, het overgrote deel heeft zich van “het instituut RK-kerk” afgekeerd; wat overblijft is, wat al genoemd wordt, een “heilige restkerk”.

Toenemend verzet

Het sluitings/centralisatiebeleid leidt tot heftige emoties bij de betrokken gelovigen, vooral als ondanks steekhoudende bezwaren en aangedragen alternatieven hun kerk gesloten wordt, vieringen in hun eigen gemeenschap verboden worden en ze doorverwezen worden naar het eucharistisch centrum; een groeiend aantal lokale geloofsgemeenschappen weigert in te stemmen met de aangekondigde kerksluiting en overweegt een beroepsprocedure bij het Vaticaan tegen de gedwongen sluiting.

 

Lees meer op de site: www.professorenmanifest.nl