Reacties op de noodkreet aan paus Franciscus

Onze oproep tot steun aan de Noodkreet aan paus Franciscus heeft een golf van ondersteunende reacties opgeleverd. Het is ons gelukt  om het ongelooflijke aantal van ruim meer dan 10.000 reacties te realiseren.

De stand:

  •  Per post ontvangen handtekeningen: 10.627 Klik hier voor de overzichtslijst
  •  Via onze website ca.1.900 ondersteunende reacties, de meeste met een begeleidende tekst

Dus in totaal meer dan12.500 steunbetuigingen!!!
Daarmee is ons initiatief een daverend succes

Verbod pastoors

We hebben begrepen dat er verschillende pastoors zijn die verbieden om de handtekeninglijsten in hun kerken neer te leggen of uit te reiken. Ze beschouwen de Noodkreet als "een hetze tegen kardinaal Eijk". Gelukkig vinden betrokken gelovigen andere manieren om handtekeningen te verzamelen.

Verzending aan Nuntius

De Geloofsgemeenschap Rossum van de parochie Plechelmus te Oldenzaal heeft haar 520 handtekeneningen met een begeleidende brief ook gestuurd aan de Pauselijke Nuntius in Den Haag. Wellicht een idee dat navolging verdient? Klik hier voor hun begeleidende brief.

Hoe verder?

Wij hebben alle reacties met opmerkingen inmiddels gebundeld in een publicatie met daarin ook de andere vormen van protest zoals de brief van Jozef Wissink met de steunbetuiging van 93 emeriti, het Verbond van Verontruste Parochianen en het 2e professorenmanifest. Deze publicatie hebben we inmiddels via verschillende kanalen naar het Vaticaan gestuurd. Klik voor een verslag van de delegatie die op bezoek is geweest in het Vaticaan op het menu hiernaast "Aanbieding aan het Vaticaan" Daar vindt u ook de doorklik naar de verschillende versies van de publicatie.

Hieronder vindt u een selectie uit de reacties.

Is aartsbisschop Eijk de grootste ongelovige?
Een opmerkelijke reactie op de plannen van kardinaal Eijk wordt gegeven door René Grotenhuis, theoloog, voorzitter van de Samenwerkende Hulporganisaties (giro 555), de Society for International Development, en voormalig voorzitter van de katholieke ontwikkelingshulporganisatie Cordaid. Hij vindt de plannen van de kardinaal ‘om heel veel redenen’ slecht onderbouwd, en verder:
Het is een sociologisch slecht onderbouwd plan. Het ontbreekt aan elke analyse van wat gemeenschappen vitaal maakt, wat daar voor nodig aan structuur en infrastructuur en welke alternatieven zijn. Gemeenschappen laten zich niet op deze dwingen in van boven af opgelegde structuren.”
Klik hier voor de tekst van zijn bijdrage, opgenomen in www.katholiek.nl

Hans Schoenmakers schreef een brief direct aan de paus."De wereld snakt naar een Paus, zoals U bent. En ik zou graag dergelijke veranderingen in onze Kerk in Nederland willen zien gebeuren. Maar dat zal niet gebeuren met de huidige Nederlandse RK ’Regering’, met bisschop William Eijk als voorzitter. Nu voel ik me net als een kind in een familie, wiens vader zijn kinderen mishandelt. Een vader, die zijn kinderen geen enkele kans geeft, om over zijn dominantie hun beklag te doen. En als er iemand op visite komt, dan is hij vriendelijk en gemakkelijk om mee te praten. Maar hij zal niet toestaan, dat de kinderen met het bezoek in contact komen. En ik denk, dat een heleboel katholieken met een eenvoudig en eerlijk geloof in God, Jezus en Liefde, geen kans krijgen, om dat wat in hun Ziel leeft, te beleven. De Aartsbisschop van Utrecht, William Eijck, heeft als hoofd van de RK Kerk in Nederland bepaald, dat hij niet zal toestaan, dat mensen hun ‘eigen versie’ van Kerkceremonies, gebeden, liederen met bijzondere gebeurtenissen, mogen maken."
Klik hier voor de tekst van zijn gehele brief.

Jan Ramakers was ons enige tijd vooruit. Hij schreef op 13 oktober 2013 een brief aan paus Franciscus over de kerksluitingen. Klik hier voor de tekst van zijn brief.

Els Rademaker-Vos uit Zwolle was nog eerder met haar inzonden mededeling "De geliefde Kerk verdwijnt" in de Volkskrant van 15 december 2007. Klik hier voor de tekst van haar reactie.

Anton Veldman maakt zich zorgen om het grote aantal Rooms-Katholieke kerken dat de afgelopen jaren sloot in het aartsbisdom Utrecht. Hij uitte zijn zorgen in een brief naar de paus en kreeg tot zijn grote verbazing post terug van het Vaticaan.
Klik hier voor zijn bericht aan Bezield Verband Utrecht
Klik hier voor zijn brief aan de paus
Klik hier voor het antwoord van de paus
Klik hier voor zijn communicatie met kardinaal Eijk
- Op 24 augustus 2015 schreef Anton opnieuw een brief naar de paus. Klik hier voor de tekst.
- Op 31 oktober 2015 kreeg Anton antwoord vanuit het Vaticaan. Klik hier voor de tekst.
- Op 30 november 2015 schreef Anton opnieuw een brief aan kardinaal Eijk. Klik hier voor de tekst.
- Op 13 januari 2016 schreef Anton opnieuw een brief naar Mgr. Eijk n.a.v. de uitzending van Nieuwsuur en de weigering van de kardinaal daaraan mee te werken. Klik hier voor de tekst.
- Op 30 oktober 2016 schreef Anton opnieuw een brief aan de paus, o.a. omdat hij nog nooit een reactie heeft gekregen op zijn verschillende brieven aan kardinaal Eijk. Klik hier voor de tekst.

Een greep uit de verdere reacties

Het is mijn overtuiging dat het bepalende van een geloofsgemeenschap niet de ongehuwde priester en de door hem geleide Heilige Eucharistie zijn, maar de gemeenschap van mensen die iets met elkaar hebben, het geloof willen delen, samen dienstbaar betrokken zijn op de mensen in de wijk waarin zij wonen en dit geregeld met elkaar vieren. Ik houd ervan als die viering de traditionele ‚Maaltijd des Heren’, is, de Eucharistie dus. De katholieke Kerk verkeert in een noodsituatie. We lopen een paar honderd jaar achter met het beleid van de kerkleiding dat alleen ongehuwde mannen het priesterschap mogen uitoefenen. Zolang die noodsituatie duurt, geldt: "nood breekt wetten”. Daarom heeft momenteel iedere parochie het recht om - in de weekeinden dat er geen ongehuwde priester beschikbaar is -  zelf te bepalen wie er voorgaat in de viering van de maaltijd des Heren: man of vrouw, gewijd of niet gewijd, gehuwd of ongehuwd. Ieder met enig inzicht weet dat een geloofsgemeenschap zoals ik die hierboven met enkele woorden karakteriseer, slechts een beperkte omvang kan hebben. Wie hierover aarzelt, raadplege een socioloog. Als voor een geloofsgemeenschap de kosten voor haar kerkgebouw te hoog zijn, zelfs als het gebouw door de week voor andere activiteiten verhuurd wordt, en als het bisdom de gemeenschap niet kan of niet wil ondersteunen op financieel gebied, dan zal het vaak een oplossing zijn als die gemeenschap voor haar vieringen een ander gebouw of een kerkgebouw van de PKN huurt. Dit liever dan fuseren met andere parochies. Primair is dat de geloofsgemeenschap die in een wijk dienstbaar is, intact blijft.  Jaap van Eekelen, em. priester

De samenvoeging van kerken en het beperken van het toedienen van sacramenten en erediensten tot een enkele kerk, maakt deelname voor vele gelovigen moeilijk of onmogelijk. Bejaarden, en mensen met jonge kinderen zijn niet zo mobiel. Laat mensen naar de kerk kunnen in hun eigen wijk en de kerk verbonden blijven met de buurt. Het beleid dat nu in door kardinaal Eijk wordt gevoerd verwoest structuren, waarna het vertrouwen in de RK kerk af zal nemen door gelovigen die zijn blijven geloven tot nu toe. Dat is zonde. Suzanne Jansen

We moeten uitgaan van de lokale geloofsgemeenschappen. Zij zijn de basis én (mede) het doel. Voor hen moet er letterlijk en pastoraal ruimte zijn. Geloven is veel meer dan alleen de eucharistie vieren. Parochie is veel en veel meer dan de gewijde voorganger. Bert Beuving

Het is een feit dat het kerkbezoek en kerkelijke inkomsten terugloopt. Minder gelovig zijn we denk ik niet geworden, wel meer zoekende. Een tijd die vraagt om een ECHTE herder. Het beleid en communicatie van de Utrechtse bisschop is een self-fulfilling prophecy en zal dus de terugloop bevorderen. Als jongere (37 jr) wil ik echter nog ver na zijn dood mijn geloof belijden. Het zouden de actieve kerkjongeren van nu moeten zijn die mee-denken in het kerkbeleid. Jammer dat zelfs de vicaris, die ik persoonlijk ken, niet op mijn oproep reageert om zelfs maar een gesprek aan te gaan met de (relatief nog grote) groep Twentse jongeren. Vandaar deze publieke ondersteuning en gebed naar Franciscus tot verandering. Dirk Bekke, Lumen Christi

In het doen en laten van onze regionale kerk zien we weinig terug van de blijheid, hoop en vooral de liefde die het christendom naar onze mening moeten kenmerken. Het eerder te gaan om het consolideren van macht. Wij oudsten (75) maken ons ernstig zorgen om onze eigen geloofsbeleving en die van onze kinderen en de opvolgende generaties. Zij stellen dat ze hun kinderen ( onze kleinkinderen dus) niet durven en willen toevertrouwen aan de huidige kerkelijke machthebbers. Daarom zullen ze geheel uit het zicht van de Kerk raken. De kerk van Jezus Christus zonder compassie verliest haar geloofwaardigheid mede door de gebeurtenissen rond corrupte, misbruik en dogmatiek. en zal in de huidige vorm elke plaats in de harten en gedachten van mensen verliezen. Het behoeft geen betoog dat door dat verlies de positie van de zich ernstig manifesterende Islam en andere missionerende genootschappen worden bevoordeeld. Tenslotte leven we niet meer in de duistere middeleeuwen met haar Prinsen, keizers en hertogen. Het machtsspel in " ons" bisdom is een gevaar voor ons, onze Kerken en zeker ook voor onze maatschappij. We vragen aan de Paus die heeft gesteld dat het voor de clerus tijd wordt om tussen de mensen te gaan leven om wijsheid en een voor iedereen duidelijke boodschap die met de liefde van Jezus overeen komt. Amen. A.H. Saris, Denekamp

Nee, ik steun deze oproep niet. Geachte professoren, Ik heb van u nog nooit, echt nog nooit, een structurele oplossing gehoord of gelezen, of een begin van een serieuze poging vernomen, om een spirituele oplossing en tegelijkertijd een financiële oplossing aan het Bestuur van de Nederlandse Kerkprovincie aan te bieden. Schreeuwen en intimideren vanaf de kansel en er hoogstwaarschijnlijk uw studenten mee vergiftigen en daarbij een aardig salaris opstrijken is erg gemakkelijk. Zalig de armen van geest, hun behoort het Rijk der Hemelen. U mag dit bericht EN HIERAAN VERBONDEN AL MIJN ANDERE BERICHTEN gebruiken. AMGB de Wit, Parochie Eindhoven Noord

De eigen Geloofsgemeenschap geeft geborgenheid en samenhorigheid. Dit is wat Kerk voor mij is, niet een ver weg gelegen eucharistisch centrum. M.G.  Willibrordus Vierakker

Als parochiepriester ben ik in het aartsbisdom op meerdere plaatsen geconfronteerd met fusering van parochies. Op grond van daarbij opgedane ervaring ben ik ervan overtuigd dat van boven af opgelegde fusies afbreuk doen aan de gemeenschapsgedachte van het oorspronkelijke christendom. Frans van Schaik, Ontmoetingskerk Nijmegen

In mijn parochie worden vrouwen zwijgend de kerk uitgewerkt; alle initiatieven om een levende gemeenschap te blijven met vrijwillige vrouwen die ook gebedsdiensten leiden/organiseren worden stilletjes weggewerkt. Lectoren worden beknot; vrouwen worden zoetjesaan uitgerangeerd. Priesters die alleen missen doen zijn er dan en die zijn niet meer met de gemeenschap verbonden, maar voelen zich erboven verheven. 'Het moet' zegt men dan, ja...maar volgens mij niet van God...'Gebouwen mogen minder, maar sluit geen gemeenschappen die op eigen initiatief hoe en waar dan ook bijeen willen blijven. Men fuseert gebouwen maar amputeert gemeenschappen en slaat ze uit elkaar. J. K., vrijwilliger gebedsdiensten/meditaties en lector

Prachtig uw werk! Ik  ben lid van de parochie Sint Petrus Banden in Driebergen Rijsenburg, en tevens lid van de Oecumenische gemeenschap van de Hagediensten in Driebergen - Doorn. Hier ben ik ook werkzaam als priester en predikant, van mijn 58e tot mijn 70e betaald, en nu onbetaald. Ik ben nu 79. Motief: het is mijn overtuiging dat het bepalende van een geloofsgemeenschap niet de ongehuwde priester en de door hem geleide Heilige Eucharistie zijn, maar de gemeenschap van mensen die iets met elkaar hebben, het geloof willen delen, samen dienstbaar betrokken zijn op de mensen in de wijk waarin zij wonen en dit geregeld met elkaar vieren. Ik houd ervan als die viering de traditionele ‚Maaltijd des Heren’, is, de Eucharistie dus. De katholieke Kerk verkeert in een noodsituatie. We lopen een paar honderd jaar achter met het beleid van de kerkleiding dat alleen ongehuwde mannen het priesterschap mogen uitoefenen. Zolang die noodsituatie duurt, geldt: "nood breekt wetten”. Daarom heeft momenteel iedere parochie het recht om - in de weekeinden dat er geen ongehuwde priester beschikbaar is -  zelf te bepalen wie er voorgaat in de viering van de maaltijd des Heren: man of vrouw, gewijd of niet gewijd, gehuwd of ongehuwd. Ieder met enig inzicht weet dat een geloofsgemeenschap zoals ik die hierboven met enkele woorden karakteriseer, slechts een beperkte omvang kan hebben. Wie hierover aarzelt, raadplege een socioloog. Als voor een geloofsgemeenschap de kosten voor haar kerkgebouw te hoog zijn, zelfs als het gebouw door de week voor andere activiteiten verhuurd wordt, en als het bisdom de gemeenschap niet kan of niet wil ondersteunen op financieel gebied, dan zal het vaak een oplossing zijn als die gemeenschap voor haar vieringen een ander gebouw of een kerkgebouw van de KPN huurt. Dit liever dan fuseren met andere parochies. Primair is dat de geloofsgemeenschap die in een wijk dienstbaar is, intact blijft. Jaap van Eekelen, Driebergen Rijsenburg

Niet alleen het kerkgebouw is belangrijk maar vooral de bloeiende Geloofsgemeenschap, die gaat verdampen als de kerk gesloten wordt. Veel mensen kunnen en vooral: willen niet eens naar het eucharistisch centrum dat nu 8 kilometer weg ligt. Er is op zondagmorgen geen openbaar vervoer en er zijn o.a. 50 parochianen boven de 80 jaar. Wanneer wij t.z.t. naar Zwolle moeten is alles afgelopen (45 km).  Anya Scholten-Thijssen, Bonifatius Geloofsgemeenschap Biddinghuizen

Ik heb 31 jaar als missionaris gewerkt in Kongo. Erg uitgestrekt maar elk dorp had zijn gemeenschap met catechist en wij priesters reisden rond om hen te bezoeken. Hier in Nederland zegt de kerk me niets meer. Ze heeft niets meer te bieden!!!!!!  J. Deen, missionaris in ruste (81)

Mijn kerk is september 2014 gesloten, veel oudere parochianen komen nu niet meer in een kerk, omdat die voor hen niet bereikbaar is, en daar geen parkeergelegenheid is. Kinderkoor opgeheven, gezinnen voelen zich in de steek gelaten, in het Eucharistisch centrum is wel kindernevendienst, maar gezinnen en jongeren voelen zich daar niet thuis. Geen ruimte voor moderne manieren van vieren. Terug naar Latijn en afstand tussen pastoor en gelovigen. Geen geloofsgemeenschap die zich met elkaar verbonden voelt, geen aandacht voor elkaar en voor het individu. Yvonne van der Weele-Heuvelink, parochie Thomas a Kempis, Zwolle

Dank voor het zorgwekkende bericht van 17 januari jl. Op moeilijke vragen geeft het Bisdom (Mgr. Eijk) eenvoudigweg geen antwoord, dus moet er een gezamenlijke actie komen met veel publiciteit waar het Bisdom op MOET reageren. Het Bisdom zal dreigen met sluiting, bestuursleden uit hun functie zetten etc.etc., maar dan weten de bezorgde  geloofsgemeenschappen wat er te wachten staat en kunnen zij gericht tot actie komen. Creatief voorstel: Plan aankondigen dat verontwaardigd en bezorgd R.K. Nederland audiëntie bij de Paus zal aanvragen en zich voorbereidt om met 300 tot 500 bussen (1 à 2 per locatie met 40 personen) of een serie treinen naar Rome te gaan! Hoe zou de Pers hierop inhaken ? Het Bisdom zal moeten reageren! Linksom of rechtsom, we moeten niet 'lijdzaam'afwachten. Geef de R.K.-gelovigen een "kapstok'! Geheel op persoonlijke titel maar met zeer serieuze bezorgdheid. Met vriendelijke groet, W. Hooft, O.L.Vrouw te Bilthoven

Als bestuurslid van een grote gefuseerde parochie heb ik geleerd dat gemeenschappen heel goed voor zich zelf kunnen zorgen en veel bezieling inleggen in alle soorten activiteiten en met name die welke gericht zijn op behoud van eigen cultuur, die vooral goed beleefd kan worden in een eigen gemeenschapsruimte.....de kerk, die ons lief is en waar men heel veel voor over heeft. Onze parochie heeft bewezen dat veel inventiviteit georganiseerd kan worden, wat tot "gouden" oplossingen leidt. J.N. Kuipers, St. Antonius van Padua Parochie Sneek e.o.

Beste mensen, blij dat we eindelijk niet alleen wakker worden, maar ook de stem  van eerlijk gelovige mensen uiten. Bedankt voor jullie inzet: een steun voor veel niet-gehoorde geloofsgemeenschappen in Twenthe. Met vr. groet, Henk Hoefnagels, Geesteren (Ov.)

Wij, locatie Nicolaas/Monica binnen de Ludgerusparochie in Utrecht zitten midden in het proces van het onttrokken worden aan de eredienst per 1 jan. 2016. 80 tot 90 % van de parochianen kunnen of willen niet mee naar het eucharistisch centrum. Wij zoeken naar mogelijkheden om in ieder geval de gemeenschap bij elkaar te houden en er te zijn voor de achterblijvers. Momenteel hebben we geen rechtsgeldig bestuur meer. Mgr. Woorts is onze waarnemend pastoor. Dat is een onmogelijke opdracht voor hem. (Hij moet het beleid van kardinaal Eijk uitvoeren) maar ook heel vervelend voor ons. Als geloofsgemeenschappen hebben we juist behoefte aan iemand die ons nabij is en met ons in gesprek gaat. Er is verdriet, pijn en boosheid. Maar we blijven ervoor gaan! Kitty Andree, Ludgerusparochie, locatie Nicolaas/Monica Utrecht

In onze Antoniuskerk is er voldoende kwaliteit onder de leken-vrijwilligers om liturgie, pastoraat, diakonie en katechese de komende jaren vorm te geven. Financieel is de gemeenschap van de Antonius gezond. De gemeenschap komt samen in een kerk die de status van rijksmonument heeft. Jeroen Kwaaitaal, Antoniuskerk, Utrecht (Ludgerusparochie), voorzitter pastoraatsgroep

Ons kerkgebouw is van ons afgenomen, we voelen ons bestolen. Wij ouderen worden niet serieus genomen, het eucharistisch centrum is ons opgedrongen, daar alleen mag eucharistie gevierd worden. Als jongen op kamp met de verkenners was een tafel met 2 kaarsen en een kruisbeeld voldoende om samen eucharistie te vieren. F.J. Minken, vrijwilliger, organist

Van de 6 kerken van onze gemeente Veldhoven worden er dit jaar 5 gesloten over de hoofden van de parochianen heen, die niet gehoord worden door het dictatoriale, onchristelijke beleid, dat gemeenschappen afbreekt. E. B-P, St. Maarten - Veldhoven

Mijn wens is  de resterende gelovigen, met al degenen die eerder de Kerk vaarwel hebben gezegd, eensgezind tot elkaar kunnen komen in(kleine) zelfstandige geloofsgemeenschappen. Daar kunnen ze in staat worden geacht om in Bezielend Verband met een vernieuwde kerkvisie ( zoals in de eerste christentijden) verbondenheid  met elkaar te zoeken. En dan maar los van een kil  kerkinstituut  te midden van een toch al verscheurde samenleving. Dat mannen en vrouwen opstaan om de grote waarden van het evangelie, dat Goed Nieuws betekent, ook samen met andere geloven, in kleine gemeenschappen gestalte mogen geven! J.V. te Roosendaal ( Noord Brabant)

Help Paus Franciscus we zitten in Nederland, als katholieken op een zinkend schip. Het is bijna niet vol te houden om nog gemotiveerd te blijven. In de media wordt aan de katholieke al zoveel leed gedaan door beledigingen en belachelijk maken. Dat de kerk hier nu ook van binnen uit wordt aangevallen is moeilijk te verdragen. A.Pijnenborg

Het is tragisch als er hier en daar een kerk gesloten moet worden; het is een dramatische wantoestand als de bisschop eenzijdig, zonder gesprek met wie dan ook, het sluiten van kerken lijkt te willen bevorderen, Jhr Mr J.E.van der Does de Willebois, oprichter, eerste voorzitter van de Vereniging voor Latijnse Liturgie

Door het beleid van bisschop Eijk worden geloofsgemeenschappen om zeep geholpen. Bijv: er mag in de lokale gemeenschappen geen eerste communieviering meer zijn: dat moet in de hoofdkerk. Zo haal je het leven uit de lokale geloofsgemeenschap. Dit is maar 1 voorbeeld.

Ook onze kerk (Willibrordus in Veldhoven Zeelst) zal worden gesloten. Wij zijn opgegaan in een parochie Christus Koning. Voorheen hadden we een fusie van 3 parochies die voortreffelijk functioneerde met heel diverse vieringen. Rigoureus zijn deze werkgroepen aan de kant gezet en er is een bestuur gevormd van ja-knikkers. Het kerkbestuur bestaat uit mensen die geen notie hebben wat in een gemeenschap gaande is. Zij beslissen wel dwingend over de sluiting van kerken en de manier van Eucharistie vieren. Onze nieuwe pastoor doet erg zijn best maar zit in het keurslijf van de Bisschop. Hij durft niks te ondernemen wat de bisschop niet welgevallig is. Een kerk blijft open omdat men denkt dat die ene kerk vol zal lopen met gelovigen en er s maar één manier van kerk zijn in hun ogen. Piet en Corry Coolegem, zanger, leerhuisdeelnemer, parochiebureaumedewerkster H.Willibrordus Veldhoven (Zeelst) en St.Maarten Veldhoven

Mgr. Eijk is in zijn denken, doen en laten de volstrekte tegenpool van de bisschop die als een herder voor zijn bisdom is. Zijn omgang met gelovigen die maar het geringste uit zijn pas denken of lopen lijkt pathologisch. Hij sluit hen uit in plaats van hen te hoeden. Laurens Baas, Utrecht

In Doetinchem de Huet is een tiental jaren geleden door protestanten en katholieken het samen opgericht kerkelijk centrum de Wingerd onttrokken aan de rk eredienst. De rk leefgemeenschap is zowat opgelost. W.de B. Doetinchem

Willibrordus en later al onze missionarissen stichtten vele parochiegemeenschappen waar zij slechts enkele keren per jaar konden voorgaan. Het beleid om het aantal priesters bepalend te doen zijn voor het aantal geloofsgemeenschappen is derhalve in strijd met de historische verworvenheden van onze kerk. De huidige leiding " steelt" mijn kerk!!!  Gerard Vinke

Wij vinden het verschrikkelijk dat zoveel lokale gemeenschappen moeten vechten voor hun voorbestaan. Deze mensen zien naar elkaar om, ze willen Jezus Christus boodschap hier en nu uitdragen in hun dorp/wijk/stad door elkaar te ondersteunen en met elkaar een katholieke gemeenschap te zijn. Mart en Toos Lammers, wijkcontactmedewerker (ik hoor alle noodkreten!), Zalige Titus Brandsma parochie, locatie Wageningen

Ook ik hoor in onze parochie vele gelovigen zeggen dat zij bij sluiting van de kerk zullen kiezen voor een protestantse kerk in plaats van een door de kardinaal aangewezen kerk in een andere plaats. Zo zal ik zelf ook beslissen. Ik zal dan de katholieke vieringen erg missen. J.H. Bast,  koorlid en  secretaris koor, st. Andries Leersum

Wij zijn een parochiegemeenschap, die eigenlijk al dicht had gemoeten, maar door onze strijd zijn we nog steeds open en we blijven doorvechten. Mevr.Rouwhorst-Hover, een strijdbare parochiaan met vele functies, Franciscusparochie locatie ELBURG

Vooral in plattelandsparochies is behoud van kerken of plaatsen waar je eucharistie kunt vieren van wezenlijk belang. Onze kerk is al gesloten en de gemeenschap is voor een groot deel uit elkaar gegroeid. Op de plaats waar we nog samen kunnen komen, mogen alleen gebedsdiensten gehouden worden,,,en dat is voor ouderen heel verdrietig.  Dinie van ’t Erve, vrijwilliger, St. Henricus, AmersfoortOmdat ik vrees dat alle kleine vitale geloofsgemeenschappen zullen verdwijnen door het catastrofale beleid in ons bisdom. Hein de Jong, Terwolde - de Vecht, emeritus pastor

Als voormalig bestuurder van de St. Victorparochie in Apeldoorn heb ik ervaren hoe onze welvarende financieel gezonde parochie door het overkoepelende parochiebestuur vakkundig werd geplunderd en ontmanteld om een andere locatie ( het huidig eucharistisch centrum) overeind te houden. Onze vitale, open en transparante parochie op "vruchtbare grond", een toplocatie met een basisschool (als bron voor jonge aanwas en geloofsoverdracht ) en middelbare school moest sluiten. Dit alles vormde waarschijnlijk een grote bedreiging voor de huidige, inmiddels enig overgebleven katholieke kerk in Apeldoorn, waar men steeds verder lijkt weg te zakken in nostalgie en sentiment en een kerk word die zich afsluit voor mede-gelovigen die opgegroeid zijn in een andere katholieke traditie. Corné de Haan, Geloofsgemeenschap St. Victor, Apeldoorn,, bestuurder locatieraad / pastoraatsgroep

Als reactie op bovenstaand bericht over kerksluiting in Apeldoorn: "En dat was dus die enige kerk waar vicaris Ronald Cornelissen in het programma van RTV Oost, waar jij bij aanwezig was, zo trots over vertelde dat dat allemaal zo goed was gelopen in Apeldoorn. Het geeft goed aan hoe je de waarheid geweld kan aandoen. Treurig." Els Rademaker-Vos, Zwolle.
Klik hier voor het vraaggesprek met Ad de Groot in de betreffende uitzending van RTV Oost om ongeveer 17.20 u.
Of klik hier voor een verkorte versie via http://www.verontrusteparochianen.nl/ en ga naar: HOE ZIT HET NU EIGENLIJK PRECIES MET DE KERKSLUITINGEN? op ongeveer 3 minuten, over wat voor lovends vicaris Cornelissen zegt over het sluitingsproces in Apeldoorn. 

Ik vind de kerksluiting (in mijn geval in Apeldoorn en omstreken) te vergelijken met zelfmoord, hetgeen de katholieke kerk ten zeerste afkeurt. Er zijn bij de sluiting in 2013 bloeiende en financieel gezonde kerkgemeenschappen om zeep gebracht. I.H., Sint Victor in Apeldoorn

Wij oude mensen kunnen niet zomaar ineens naar een verdere kerk, we hebben geen vervoer. We verliezen de band met onze eigen, vertrouwde parochie-gemeenschap. Er zijn genoeg toegewijde, opgeleide mensen die voorganger kunnen zijn, dat mag ons niet ontnomen worden, we worden gedwongen onkerkelijk, als de bisschop eigen vieringen verbiedt, zoals onlangs in Bennekom. Wij hebben groot verdriet om deze maatregelen. Moeten velen van ons, als ouderen zo verder, zonder kerk? En hoe kunnen de jongeren van ons leren? D.J.J.B. Titus Brandsmaparochie

In Brabant is het ook vreselijk gesteld met kerksluitingen. Iedere keer gaat het om financiën, terwijl het om mensen moet gaan. In Eindhoven zijn nog maar 2 parochies, terwijl de Stadskerk, een kerk van ons allen ingenomen is door de, op dezelfde manier handelende deken. De gehele gemeenschap is naar elders moeten vluchten. Gemeenschappen worden uit elkaar gejaagd, zo ook in Veldhoven waar de minst praktische kerk open blijft en de meest bindende kerken gesloten worden. Ook hier is dezelfde deken de hoofdrolspeler. Mensen gruwen ervan. K.B., Leerhuis & Liturgie Brabant en Stichting Oecumenische Vieringen EindhovenHet rooskleurig weergeven hoe een parochiegemeenschap wordt geplunderd,  is blijkbaar niet uniek voor het bisdom Den Bosch. Ook in Apeldoorn hebben ze dezelfde ervaring. Fijn dat steeds meer gelovigen de misleiding en het misbruik inzien en het niet (meer) accepteren! Paul Hafkemeijer, Veldhoven

Als vervolg-steunactie op mijn recente brief aan bisschop W.J. Eijk d.d. 8-2-2015, waarin ik hem dringend vraag begrip te tonen voor de huidige penibele situatie van onze lokale geloofsgemeenschap en verzoek spoedig passende maatregelen te treffen voor redding van de Oosterbeekse r.k. gemeenschap St. Bernulphus van een naderende en voortijdige definitieve ondergang. Deze brief is ter kennisgeving ook verzonden naar Mgr. André Dupuy, apostolisch nuntius Den Haag. G.M.L.M. van de Wiel, vrijwilliger R.K. Geloofsgemeenschap St. Bernulphus te Oosterbeek, onderdeel van de z. Titus Brandsma parochie te Wageningen
Klik hier voor de brief aan Mgr. Eijk

Bisschop Eijk  wil kerken sluiten die nog goed levensvatbaar zijn. Mocht dit in Leersum gebeuren, dan wil onze gemeenschap massaal overstappen naar de PKN in Leersum.  Johan F.C. Dijkstra, lid kerkkoor, St. Andries, Leersum

Zie mijn bijdrage in de bijeenkomst “Wij gaan door” van Bezield Verband Utrecht op 07-02-15 over de ontwikkelingen in de Plechelmusparochie in Oldenzaal e.o. waar alle 9 geloofsgemeenschappen in verzet zijn gekomen tegen hun pastoor. J.P.M.Huijsmans, Coördinerend vrijwilliger, H. Drieëenheid te Oldenzaal
(Klik hier voor het verslag).

"Waar er twee of meer in mijn naam bijeen zijn, ben ik in hun midden", aldus O.L.Heer. Als geloofsge-meenschap kunnen wij (helaas) ook zonder priester samen Kerk zijn. Waarom ontneemt onze aartsbisschop ons dat recht? Wij zijn als gelovigen meer dan alleen maar slippendragers, jaknikkers en contribuanten. Wij vormen samen onze Heilige Kerk. Geef Kardinaal Eijk s.v.p. een honorabele studiepost ergens in de Kerkorganisatie waar deze hoog opgeleide man zonder enige empathie, de gemeenschap geen kwaad meer kan doen. Th.H. te K.

Collega-bisschoppen van Mgr. Eijk laten zien hoe ook op een barmhartige wijze noodzakelijke saneringen in de R.K. Kerk in Nederland kunnen worden doorgevoerd. We zien in feite een botsing tussen theologie en sociologie. Terwijl Mgr. Eijk radicaal kiest voor de theologie, hebben andere bisschoppen gelukkig meer oog voor een juiste balans met de sociologie. Met name Mgr. De Korte zegt: “Ik wil ook de sociologische kant waarderen.” Hij zet in op behoud en revitalisering van de lokale geloofsgemeenschappen. Dit betekent dat dorpskerken in principe open dienen te blijven. In zijn woorden: “Ik wil de Kerk bij de mensen houden.” Alleen langs deze weg kan een dreigende religieuze kaalslag van het platteland worden voorkomen! Kees Roelands, H. Geestkerk, Eerbeek

Onze kerk in De Steeg is gesloten, De gemeenschap valt uit elkaar, zeker als ook de viering op woensdag in de protestante kerk na 2 jaar verboden wordt. Niemand draagt meer bij aan kerkbalans, niemand gaat naar het eucharistisch  centrum en slechts 5 - 10 mensen bezoeken een andere, nog open, kerk. Leo Smeets, de Steeg, PGV-er, lid locatieraad, Diakonie, Liturgie Wo groep

Door het sluiten van onze kerk wordt een hele hechte gemeenschap over de IJssel uit de kerk gejaagd. Ook buitenparochianen van wie de kerk al gesloten zijn, hebben nu weer geen kerk. I. M, Lebuinusparochie

Deze manier van parochiefusies heeft in Geldrop, van vijf parochies naar 1 centrumkerk, al bewezen wat de gevolgen kunnen zijn. De terugloop is duidelijk. De meeste mensen zijn verdwenen.
Leo Le Large, voormalig Hart van de Coevering (gesloten), gehuwd priester, lid Mariënburg

Onbegrijpelijk dit beleid, geen woorden voor. J.M. van Stralen, Maartensdijk

Kardinaal Eijk lijkt zich van niets en niemand wat aan te trekken. Het proces van kerksluitingen en het - als gevolg daarvan - opheffen van geloofsgemeenschappen moet gestopt worden voor het te laat is.
A.S. te B.

De nood stijgt, veel gemeenschappen raken uitgeput, geen gesprek mogelijk met het bisdom.
Gerard Zuidberg, Maartensdijk

Als dit doorgaat, worden niet alleen kerken opgeheven maar hele parochies kapot gemaakt!
J.S. te B.

Ondergetekende is zeer bezorgd omtrent deze gang van zaken. Hoewel het gaat om het aartsbisdom Utrecht heeft het onwillekeurig ook uitstraling naar andere diocesen en ontstaat er een tweedeling in katholiek Nederland. Hetgeen zeer te betreuren is.
Jacques van Leeuwen, Almere-Haven

Ook in onze gemeenschap dreigen 5 van de 6 kerken gesloten te worden. Met een bus naar de ene kerk die nog in gebruik is? Daar zal niet veel animo voor zijn. Dus haken velen af of zoeken naar alternatieven.
M. Mol-Tromp, Veldhoven

Geloofsgemeenschappen moeten bij elkaar blijven. Els Rademaker-Vos

Dit rk hoofd is Godgeklaagd!
M. Kamsma

De kleinere geloofsgemeenschappen moeten behouden blijven!!!!! stop de kerksluitingen.
J.J.M. Bonsen, Biddinghuizen

Het is van belang in de nabije woon omgeving, waar de parochiekerk door de jaren heen een centrale rol gespeeld heeft, samen te komen. Met elkaar te breken en delen en op andere momenten een ontmoetingsplek te creëren waar interessante ontwikkelingen kunnen plaats vinden.
H.M. van Kortenhof, Montfoort

Collega-bisschoppen van Mgr.Eijk laten zien hoe ook op een BARMHARTIGE wijze noodzakelijke saneringen in de R.K.Kerk in Nederland kunnen worden doorgevoerd. We zien in feite een botsing tussen theologie en sociologie. Terwijl Mgr.Eijk radicaal kiest voor de theologie, hebben andere bisschoppen gelukkig meer oog voor een juiste balans met de sociologie. Met name Mgr.De Korte zegt: “Ik wil ook de sociologische kant waarderen.” Hij zet in op behoud en revitalisering van de LOKALE GELOOFSGEMEENSCHAPPEN. Dit betekent dat dorpskerken in principe open dienen te blijven. In zijn woorden: “Ik wil de Kerk bij de mensen houden.” ALLEEN LANGS DEZE WEG KAN EEN DREIGENDE RELIGIEUZE KAALSLAG VAN HET PLATTELAND WORDEN VOORKOMEN !
Kees Roelands, Eerbeek

Essentieel voor RK is m.i. respect voor sacraliteit van plaatsen. Niet gebouwen - die kunnen vervallen raken etc. - maar wel de plek die ze markeren. Vaak een 'heilige plaats'. Daar zou toch minimaal een (open!) bidkapel moeten blijven, als centrum waar mensen contact kunnen zoeken met God. De sacrale ruimte zou een plaats moeten blijven van ontmoeting tussen God en mens. Die mogelijkheid zou een bisschop moeten beschermen. De wijze waarop dit in het aartsbisdom gebeurt, beangstigt mij zeer. A.W.

Mijn parochie is een eucharistisch centrum wordt dus niet gesloten maar er is veel wat niet meer mag. Het wordt langer hoe meer een klerikale kerk. Het is moeilijk om het geloof over te brengen en uit te dragen als je eigen visies opzij moet zetten zonder dat er over gepraat kan worden omdat iets is zoals het is en omdat iets niet meer mag. Mariëtte v.d. Boogaard, De Meern

Een religieuze ontvolking van het platteland moet worden tegengehouden!
Irene Roelands, Eerbeek.

Onze kerk in De Steeg is gesloten, De gemeenschap valt uit elkaar, zeker als ook de viering op Woensdag in de prot. kerk na 2 jaar verboden wordt. Niemand draagt meer bij aan kerkbalans, niemand gaat naar het eucharistisch centrum en slechts 5 - 10 mensen bezoeken een andere, nog open, kerk.
De Steeg was veruit de rijkste binnen Levend Water en moest dienen om het armlastige eucharistisch centrum op de been te helpen. Grappig is, dat we nu als locatie de enige zijn met een positief saldo (door de rente en weinig kosten) en ondanks het feit dat niemand meer meedoet aan kerkbalans. Leo Smeets, De Steeg

Het is ongelooflijk pijnlijk om te zien hoe mensen die met hart en ziel aan de kerk verbonden zijn, buitenspel worden gezet en monddood worden gemaakt.  Corry Schellekens, emeritus pastoraal werkster

Sluiting van lokale kerken is een fatale misrekening van Mgr. Eijk. Parochianen zoeken hun eigen weg met elkaar in lokaal verband of erger....haken af. Geloven doe je niet alleen volgens de decreten van de kardinaal, maar zit van binnen. Nieuwe gemeenschappen zijn in opkomst, maar dan zonder decreten van de kardinaal. Bernadette van Maarschalkerwaart, langdurig bestuurslid geweest en lid van de vereniging Oecumenische Werkhof Gemeenschap te Werkhoven

Omdat ik mij hele grote zorgen maak over de toekomst van de geloofsgemeenschappen in Nederland, in het bijzonder in het bisdom Utrecht. Ik werk als voorganger/dirigent/theoloog in verschillende parochies in het bisdom en zie met lede ogen hoe de teloorgang vaart neemt, niet in de laatste plaats door alle regels, wetten, beslissingen van de bisschop, de pastores of soms ook door het kerkbestuur (gedwongen?).  Theo Menting, Voorganger/kerkmusicus, St. Martinus Wehl, St. Antonius Abt Loo

Het gemeenschap zijn bestaat uit samen kerken. Willen we de kerk laten leven dan moet je het in de buurt houden dan kunnen we elkaar steunen en ons geloof samen vieren. Om te kunnen kerken zou je niet km-ers moeten rijden zodat het een dagje uitje moet worden want dan zal er geen gelovige kerkganger overblijven! Creatief samen zoeken naar een oplossing om het financieel gezond te houden is één van de mogelijkheden. Laat elke parochie zelf verantwoordelijk zijn hoe de weekendvieringen in te vullen! En voor de financiën. Een parochie die financieel gezond is kan je en mag niet sluiten! Onze parochie heeft zelf de kerk opgebouwd, zelf alles betaald! Dan mag en kan je hem niet sluiten! Fam. de W. (5 personen), Biddinghuizen

Klik hier voor meer reacties.

Klik hier voor nog meer reacties

Klik hier voor de nieuwe reacties van zaterdag 14 februari

Klik hier voor nieuwe reacties t/m 17 februari

Klik hier voor nieuwe reacties t/m 25 februari

Klik hier voor nieuwe reacties t/m 6 maart 

Klik hier voor de nieuwe reacties t/m 10 maart

Klik hier voor de nieuwe reacties t/m 16 maart