Liturgisch

De bisschoppelijke richtlijnen die met sancties worden afgedwongen -zelfs ontslag op staande voet bij niet strikt opvolgen- brengen vitale parochies en geloofsgemeenschappen in conflict met hun pastoor c.q. hun bisschop.
In dit deel van onze website vindt u beschouwingen van theologen en liturgen die reageren op stellig uitspraken van bisschoppen die claimen dat hun regels de enige geldige en ware zijn. Als professorenmanifest en Bezield Verband hebben wij het initiatief genomen tot het oprichten van een commissie van prominente liturgen en theologen, die wij vragen voorleggen die spelen in dit dispuut tussen geloofsgemeenschappen en bisschoppen.

Communie onder twee gedaanten kan niet verboden worden

Verschillende geloofsgemeenschappen zijn in openlijk dispuut met hun pastoor en bisschop over communie onder 2 gedaanten dat in de bisschoppelijke richtlijnen voor de meeste gevallen verboden wordt. Een van die geloofsgemeenschappen heeft op hun vraag van de bisschop schriftelijke argumentatie gekregen over het waarom van dit verbod. Dit antwoord is voorgelegd aan kerkjuristen/liturgen die daarop beargumenteerd hebben aangegeven dat de bisschoppelijke argumentatie niet deugt.  De geloofsgemeenschap wacht nog op een reactie van de bisschop en houdt zich tot dat moment aan hun al meer dan 

Onder meer om de volgende redenen

  1. Het gaat om een opdracht van de Heer: doe dit breken van het brood en dit drinken uit de beker tot gedachtenis aan mijn dood.
  2. Richting gevend zijn de uiteenzettingen van kerkvader Justinus. Als eerste heeft hij de praxis van eucharistie vieren uiteengezet (midden tweede eeuw).
  3. De meer dan 80 eucharistische tafelgebeden uit de vroege kerk laten ondubbelzinnig de essentie van eucharistie vieren zien: brood delen en beker drinken samen als één verwijzing naar de dood van Jezus.
  4.   Communie onder twee gedaanten is katholieke praktijk geweest tot aan de twaalfde eeuw. Zo’n lange praktijk kan een bisschop je niet ontzeggen. 
  5. Het concilie van Trente eerste helft zestiende eeuw heeft het niet verboden, heeft alleen veilig willen stellen dat ook met brood alleen of met wijn alleen het sacrament Christus tegenwoordig stelt.
  6. Niet voor niets heeft Vaticanum-twee het gebruik weer in ere willen herstellen. Volgens het concilie kan het op vier manieren, waarvan er in onze streken maar twee gewoonte geworden zijn.
  7. Vaticanum-twee heeft ook het gewoonterecht uitgebreid: niet na 40, maar na 30 jaar krijgen gewoontes kracht van wet. Deze verruiming dient liturgische vernieuwingen meer kans te geven.
  8. In onze streken is op veel plaatsen de gewoonte gegroeid van drinken uit de beker of door indopen van het heilig brood. Het gaat om gewoontes van bijna 50 jaar. Ze hebben dus kracht van wet. 
  9. Bisschoppen hebben zich jaren lang niet verzet. Meer nog, hogere oversten van de monastieke ordes zijn voorop gegaan, en hebben tal van nieuwe gezongen tafelgebeden ingevoerd. 
  10. Volgens Sacrae disciplinae van paus Johannes Paulus II dienen alle kerkelijke regels vanuit Vaticanum-twee uitgelegd te worden. Redemptionis sacramentum is hiervan niet uitgezonderd. Dit document is dus achterhaald. 

    Tot slot, de katholieke kerk kent geen blinde gehoorzaamheid: alle richtlijnen dienen eerst uitge­legd te worden, want een letterlijke uitleg kan tegen de bedoeling van de wetgever zijn, en opvolgen is dan zondig (Thomas van Aquino).